Wie zijn vluchtelingen en asielzoekers in Britse kerken?
De Britse vluchtelingen- en asielzoekende bevolking vertegenwoordigt een buitengewoon scala aan achtergronden. Afghanen (Dari-, Pashto- en Hazaragi-sprekend), Eritreeërs (Tigrinya-sprekend), Soedanezen en Zuid-Soedanezen (Arabisch, Dinka, Nuer), Iraniërs (Farsi/Perzisch), Syriërs (Arabisch), Congolezen (Frans, Lingala, Swahili) en Somaliërs (Somaliërs) vertegenwoordigen enkele van de grootste groepen in kerkelijke contexten. Veel vluchtelingen uit landen met een moslimmeerderheid verkennen het christendom of zijn tot geloof gekomen in een vluchtelingenomgeving. Vele anderen arriveren als reeds toegewijde christenen.
- Tot de Afghaanse en Iraanse vluchtelingen behoren velen die zich van de islam hebben bekeerd; deze personen kunnen complexe veiligheidsbehoeften hebben
- Eritrese christenen komen vaak uit de orthodoxe traditie en vinden de evangelische formats misschien onbekend maar wel welkom
- Congolese en Zuid-Soedanese gemeenschappen hebben vaak een sterke pinksterachtergrond en een enthousiaste aanbiddingscultuur
- Somalische en Afghaanse vluchtelingen met een moslimachtergrond hebben een geduldige, ongehaaste en veilige ruimte nodig om het geloof te verkennen
De rol van vertaling bij het verwelkomen van vluchtelingen
Voor vluchtelingen is taal niet alleen een communicatiebarrière; het is een kwestie van waardigheid. Een dienst die volledig in een onbekende taal wordt gegeven, kan buitengesloten, desoriënterend of zelfs bedreigend aanvoelen voor iemand die onlangs een trauma en ontheemding heeft meegemaakt. Vertaling geeft aan dat uw kerk speciaal voor hen ruimte heeft gemaakt.
- Door te vertalen kunnen vluchtelingen zich bezighouden met de preek in plaats van alleen maar de dienst te verduren
- Het horen van de Bijbel in een vertrouwde taal heeft vaak een krachtige emotionele betekenis voor mensen ver van huis
- Vertalen neemt de uitputting van voortdurende vertaalinspanningen weg en maakt oprechte deelname aan de eredienst mogelijk
- Dankzij meerdere taalopties in één dienst kunnen vluchtelingengroepen met een gemengde achtergrond samen aanwezig zijn
Beyond translation: de pastorale context
Voor veel vluchtelingen zijn de praktische uitdagingen van het leven in Groot-Brittannië – huisvesting, asielprocedure, juridische ondersteuning, toegang tot gezondheidszorg, eenzaamheid, trauma – urgenter dan de inhoud van de zondagsdienst. De meest effectieve vluchtelingenministeries integreren praktische ondersteuning met een spirituele gemeenschap.
Een vluchteling die de preek kan volgen maar maandag nergens kan slapen, wordt niet echt verwelkomd. Vertalen is een onderdeel van een grotere bediening.
Talen om prioriteit aan te geven
- 1Dari en PashtoVoor Afghaanse vluchtelingen – een van de grootste vluchtelingengroepen in Groot-Brittannië. Dari wordt door de meerderheid gesproken; Pashto door een aanzienlijke minderheid. Beide worden ondersteund in Voco.
- 2TigrinyaVoor Eritrese vluchtelingen is Tigrinya de primaire taal van Eritrese christenen. Het is een minder gebruikelijke taal om te ondersteunen, maar van cruciaal belang voor deze gemeenschap.
- 3Farsi/PerzischWat Iraanse vluchtelingen betreft: veel Iraniërs die het christendom verkennen, zijn hoog opgeleid en houden zich serieus bezig met theologische inhoud. Farsi-vertaling is een belangrijk instrument in deze bediening.
- 4SomalischVoor Somalische vluchtelingen – in de eerste plaats een gemeenschap met een moslimachtergrond in Groot-Brittannië, maar met een groeiend aantal dat het christendom verkent. Somalisch wordt ondersteund in Voco.
- 5ArabischEen brede taal die veel verschillende nationale en culturele achtergronden omvat: Syrisch, Iraaks, Soedanees, Libisch, Marokkaans. Egyptisch Arabisch komt het dichtst in de buurt van het standaard Arabisch zoals dat door groepen wordt begrepen.
