هیچ‌کس نباید به کلیسا بیاید و بدون اینکه مفهوم موعظه را بفهمد آنجا را ترک کند.

مشکل

مشکلی که نمی‌شد نادیده‌اش گرفت

من هیچ‌وقت برنامه نداشتم نرم‌افزار ترجمه کلیسا بسازم. با این حال کمی اهل دست‌کاری و بداهه‌سازی‌ام و وقتی با یک چالش روبه‌رو می‌شوم، اغلب خودم را قانع می‌کنم چیزی بسازم.

وقتی با یک خانواده مکزیکی وصلت کردم و کم‌کم زبان را یاد گرفتم، می‌فهمم چقدر سخت است وقتی فقط بخش کوچکی از مفهوم یک گفتگو را می‌گیری.

در طول سال‌ها وقت زیادی را در کلیسا نشستم جایی که زبان را کامل نمی‌فهمیدم — هم در مکزیک و هم وقتی در اسپانیا زندگی می‌کردم. سخت است.

می‌شود فضا را حس کرد. می‌شود جو را فهمید. می‌شود دید وقتی بقیه یک لحظه را شکار کرده‌اند. اما همیشه پشتِ کلمات می‌مانی و باید مدام به نفر کنارت اشاره کنی که خلاصه‌اش را به تو هم بگوید.

بعد خانواده همسرم به دیدنمون آمدند در انگلستان، و ناگهان مشکل در جهت دیگری حرکت کرد.

هر یکشنبه همسرم تلاش می‌کرد هم عبادت کند، هم گوش بدهد، و همزمان موعظه را برای گوشِ فردی زمزمه‌وار ترجمه کند.

همان لحظه کاملاً روشن شد: کلیساها آدم‌هایی دارند که واقعاً دوستشان دارند و از آن‌ها استقبال می‌کنند، اما هنوز راه ساده‌ای نداشتند تا بتوانند پیام را در زمان واقعی بدون مترجم زنده و تجهیزات فیزیکی دنبال کنند.

اول گزینه‌های بدیهی را امتحان کردم: اپ‌های ترجمه معمولی و چند راه‌حل عجیب‌وغریب. کمی جواب داد — تا وقتی که بچه‌ها کنار من سروصدا درست نکردند.

پس چیزی را ساختم که دوست داشتم وجود داشته باشد: یک لینک را باز کن، زبان‌ت را انتخاب کن، و همراه شو. اپی وجود ندارد. نه قراردادهای طولانی یا امتیازهای اعتباری. نه راه‌اندازی پیچیده غرفه فقط برای اینکه مردم احساس کنند جزو ما هستند.

Voco شروع شد چون می‌خواستم خانواده خودم احساس کنند واقعاً همه‌چیز را در حضور دارند. رشد کرد چون فهمیدم این یک مشکل خاص و محدود نیست. کلیساهای چندزبانه در همه‌جا هنوز داشتند ابزارهایی را سرهم می‌کردند که یا خیلی گران بود، یا بیش از حد دست‌وپاگیر، یا اصلاً برای کلیسا ساخته نشده بود.